Drushtikon-2009
Friday, November 6, 2009
Over the past couple of years, we have been capturing countless such spectacular sights too, but with a slight difference. The difference is in seeing the world through our lens…
A different world through our Drushtikon ...
For this rich experience visit
सगळेच काळजीवाहू.
Wednesday, November 4, 2009
सर्व काही काल्पनिक. वास्तवाशी संबंध (असेल तर) निव्वळ योगायोग समजावा.
स्टार माझा वरचा स्पेशल रिपोर्ट पाहिला. खेद वाटला. सगळंच कसं काळजीवाहू चालू आहे.
मतदार राजाचा अनादर करुन आघाडीचे जवान (?) ’अर्थ’पूर्ण मंत्रीपदांसाठी अडून बसलेत. स्वतःच्या गोटात आपल्याच पक्षात एकमेकांवर कुरघोडी करण्याची संधी शोधणारे लोक होते. मग त्यासाठी कधी दिल्लीवारी, कधी बैठकीतून मधूनच उठून जाणे, समर्थकांची गर्दी जमवणे, पक्षश्रेष्ठींशी जवळीक साधणे अशा हरकती चालायच्या. आता तेच लोक एकमेकांच्या शेजारी शेजारी बसून हसत हसत समोरच्या पक्षावर कुरघोडीचा प्रयत्न करताना दिसताहेत. चॅनेलवाले पण तीच ती दॄश्ये दाखवतात. हसने, एकमेकांना पेढे भरवणे, माइकला हात घालून काही तरी बोलायचे आहे असे दाखवणं. अहो बास झाली ही साठमारी. जहाजाचा कप्तान किती दिवस असा काळजीवाहू ठेवणार आहात. आणि सत्तेच्या स्पर्धेत कप्तान तरी किती काळजी वाहणार? त्याला स्वतःच्या इच्छा आकांक्षा आहेत की नाहीत. त्याला पण मलई पाहिजे. त्यासाठी दिल्ली वाऱ्या त्यालाही चुकल्या नाहीत!
फोटोगॅलरी: मुळशी-ताम्हिणीत लपलेला स्वर्गीय तलाव
Tuesday, October 27, 2009
पुण्यात राहण्याचा अजून एक फायदा म्हणजे मुळशी धरण आणि त्याच्या आजूबाजूचा परिसर. कितीही वेळा या परिसरात फिरलो असलो तरी प्रत्येक वेळी गेल्यावर काही तरी नवीन गवसल्याचा आनंद मिळाला आहे. म्हणूनच कुठेच ट्रेकचा प्लॅन नसतो तेव्हा मी वीकेंडला मुळशीमध्ये सापडतो.
मुळशीमध्येच ताम्हिणी घाटाच्या आधी (प्लस व्हॅलीच्या आधी) एक सुंदर, अनटच्ड तलाव आहे, जो बऱ्याच तथाकथित भटक्यांना माहीत नाही.
तिकडे आपण पिरंगुट, माले, मुळशी, वारक, चाचवली अशी गावे मागे टाकत, मुळशी धरणाच्या पाण्याला वळसा घालून गेलो की एक रस्ता पुलावरुन डाव्या हाताला लोणावळ्याकडे जातो. त्या रस्त्याने पुढे गेले की
एक देवराई लागते. मग एक श्रीमंत लोकांचा योगा आश्रम आणि एक लहानसे पठार लागते. तिथे एक मोठी दरी (घळ) आहे जिथून खाली कोकणाचा नजारा दिसतो. थोडे अजुन पुढे गेलात की डाव्या हाताला एक-दोन तलाव आहेत. पहाटे सुर्योदयापूर्वी पोचले तर तलावाचे पाणी अगदी काच लावल्यासारखे संथ असते. माग हळूहळू जसा जसा सूर्य वर येतो तसातसा निसर्गाचा एक पट आपल्यसमोर उलगडतो.
मी खाल्लेल्या पाणीपुरीची गोष्ट.
Monday, October 26, 2009
दिवाळी नुकतीच संपली ना... गोडधोड खाऊन सगळे तोंड पाणचट झाले होते. गेला काजू, बदाम, पिस्ते अशा फुकट मिळालेल्या ड्रायफ्रुट्सपासून सुरु झालेली गाडी व्हाया लाडू, करंजी, अनारसे, झालंच तर गेला बाजार चिवडा, शेव, चकली मार्गे उरलेले मनुका, शंकरपाळे यांवर जाऊन थांबली. पूर्वी गोडावर तुटून पडणारा मी या दिवसांत त्याकडे पाहतही नव्हतो. जीभ काहीतरी भन्नाट चटकदार, खमंग, झटकेबाज, कानात बोटे घालून पडदा हलवून गुदगुल्या घालायला लागाव्यात असा मेन्यू मागत होती. कालच्या दुपारी असा विचार मनात आला आणि या वीकेंडला ’कावेरी’त जाऊन मटण-भाकरी चापायचे नक्की केले. पण ही जिव्हा आहे न, ती काही ऐकत नव्हती. तिची तात्पुरते का होईना शांती केली पाहिजे ना. म्हणून मग सध्या भेळ-पाणीपुरीकडे बघू जरा असे ठरवले.
आजकाल बरीच दुकाने झालीत भेळ-चाट वाली. पण गाडीवर (वर म्हणजे शब्दशः वर नाही, तर बाजूला) उभे राहून खाण्यात जी मजा आहे ना, ती त्या एसी दुकानांत नाही. चारचाकी झाकलेली हातगाडी, तिला चाकांना दगड लावून स्थिर केलेले, एक बाजूला पिंप, त्याखाली एक बादली, गाडीवर भलीमोठी काचेची पेटी,
सुरक्षित ट्रेक
Saturday, October 24, 2009
आधी ही पोस्ट इंग्रजीमध्ये लिहिली होती. तिचेच हे भाषांतर... सर्वांना उपयोगी पडावी म्हणून..!!!
पूर्वरंग:वर्ष २००८ चा पूर्वार्ध: वासोट्याला २ ट्रेकर्सचा मृत्यु. लोहगडाजवळ एक मृतदेह आढळला.
जानेवारी २००९: तोरण्याजवळ दुर्घटनेत एका ट्रेकरचा मृत्यु.
फेब्रुवारी २००९: तोरण्यावरुन दोन तरुण बेपत्ता. चार दिवसांनी जंगलात मृतदेह सापडले.
सर्वसाधारण लोकांचे मत: ट्रेक किंवा गिर्यारोहण कायमच धोकादायक असते.
हे आतापर्यंतचे दृश्य. इथे माझा कुणाकडेही अंगुलीनिर्देश करण्याचा प्रयत्न नाही. आणि नाही कुणाला उपदेशाचे डोस पाजण्याचा. खरं तर तेव्हा माझी आई "सकाळ मुक्तपीठ"मधे आलेला तोरणा दुर्घटनेबद्दलच लेख वाचत होती आणि त्याच वेळी माझ्या वर्षभर चालणाऱ्या भटकंती आणि ट्रेक्सबद्दल तक्रारही.
