“आपण करायचं का हे? काय वाटतं सगळ्यांना?” अशी या सगळ्याची सुरुवात झाली.
लहान लहान मुलं. स्कूलबसच्या हॉर्नच्या आवाजावर सोसायटीच्या पेव्हमेंटवर आपली नाजूक पावलं दुडदुडत टाकत आपल्या कार्टूनच्या सॅक्स सांभाळत त्या दिशेने धावणारी मुलं आणि पाठीमागे त्यांचे उरलेलं सामान घेऊन धावणार्या मम्मीज. किती सुरेख चित्र आहे नं. पण…
आज अकरा वर्षे झाली ना? एकट्याला नाव वल्हवायला दिलीत ना? तुम्हांला तर सगळं दिसत असेल ना आता? सुरुवातीला थोडी गडबड झाली म्हणा, पण जमतंय का हो पप्पा, आता मला?
एकही दिवस आठवणींशिवाय गेला नाही की एकही रात्र “आज…
भर उन्हात चांदण्याचा आणि नक्षत्रांचा अनुभव कधी घेतलाय? आज घ्या मग…
पायथ्याशी गावात गाडी लावली तेव्हा दहा वाजत आलेले. आणि चढत्या उन्हात रस्ता विचारुन चालायला सुरुवात केलेली. सोबत एक अगदी आपले लोक आणि एक “शामु”. चढत्या श्वासाने धाप लागली. धुळाटीच्या वाटेवरची जडशी धूळ कपड्यांवर विसावली. केसांतून थंडगार…
मागल्या वेळी घाट उतरुन महाड-लोणेरे पट्ट्यातले पाच किल्ले एकदम झाले होते. पण रोह्याचा घाटाखालचा सभोवताल त्याच्या आसपासचे तळा-घोसाळा-अवचित यांची माळ साद घालत होती. जशी (आवड असल्यावर मिळाते ती) सवड मिळाली तसा अजयसोबत पुन्हा या रोहा रिजनचा करुन लाईफ रिचार्ज करण्याचा नव्वा कोरा…
